Navaratri duaların ve ibadetin zamanıdır. İbadet şekilleri bölgeden bölgeye değişiklik göstermektedir. Bazı yerlerde her gün Devi’nin farklı bir yönüne yönelinir. Diğer yerlerde O’na ilk üç gün Kali veya Durga, sonraki üç gün Lakshmi ve son üç gün Saraswati olarak yönelinir.

Aşırı uyku, tembellik, şehvet, öfke, gurur, kıskançlık, sabırsızlık, inanç eksikliği gibi olumsuzluklar manevi uygulamalar yapmanın ve manevi ilerlemenin önünde engeldir. Onları ritüeller yoluyla aşmak ve böylece manevi doyuma ulaşmak, Navaratri’nin aktardığı prensiptir. Sadece bu değil, ritüeller yoluyla kişi aynı zamanda güç, şans ve bilgi de kazanır. Ruhani çalışmalar aracılığıyla irade gücümüzü artırabilir ve daha fazla öz kontrol kazanabiliriz. Zafer günü bu etkinliğin başarıyla tamamlandığını işaret ediyor.

Nihai gerçek Saf Bilinçtir. Evren O’ndan tezahür ettiğinde, o hiçbir değişikliğe uğramaz.

Allah’a dilediğimiz şekilde ibadet etme özgürlüğüne sahibiz. Ona Anne, Baba, Guru, Arkadaş, Rab ya da kendi çocuğumuz gibi ibadet edebiliriz. Tek önemli şey, ibadetimizin manevi ilkelere dayalı olması gerektiğidir.

İnsan ilişkileri arasında anne ve çocuk arasındaki ilişki en yüksektir. Çocuk annesiyle birlikte tam bir özgürlüğe sahiptir. Ağlayarak ya da inatla istediğini elde eder. Anne çocuğuna tokat atsa bile çocuk ona yine de sımsıkı tutunacaktır. “Annemden başka sığınağım yok!”, onun tutumu budur. Sıkıntısının sebebi ne olursa olsun teselliyi annesinin kucağında bulur. Allah’a karşı takınmamız gereken tavır da budur. Anne sabrın vücut bulmuş halidir. Çocuk ne kadar hata yaparsa yapsın, anne onu defalarca affeder ve ona şefkatini gösterir. Ancak çoğu anne bu sevgiyi sadece kendi çocuklarına duyarken, İlahi Anne’nin tutumu hem evrendeki tüm varlıklara olan sevgiyi hem de manevi disiplini birleştirir.

Bazıları ‘Neden Devi’ye Maya diyoruz’ diye soruyor. Maya bizi yanılgıya, üzüntüye ve esarete sürüklemiyor mu? O halde neden Devi’ye ibadet ediyoruz?

Evren Devi’nin görünür tezahürüdür. Tüm formlara nüfuz eder. O her şey olduğu gibi, aynı zamanda Mayadır.

Devi, hem Maya’yı hem de Mayavi’yi (sihirbazı) yanılgıdan kurtaran kişidir.

Devi hem bilgi hem de cehalettir. Bilgi insanı Hakikate götürür. Cehalet insanı yalana ve üzüntüye sürükler. Devi her şey olduğundan, O hem bilgi hem cehalettir, aynı zamanda her ikisinin de temeli olan yüce gerçektir. Maya kendi zihnimizden başka bir şey değildir. Bu bir dış güç değildir. Maya zihnin kök formudur. Zihin, hem esaretin hem de kurtuluşun sebebidir.

Bir defasında bir hırsız çetesi bir adamın değerli eşyalarını çalmış, onu iple bağlamış ve onu bir kuyuya atmış. Kurban yardım için bağırmış. Çağrısını duyan birkaç kişi kuyuya gitmiş. Onu görünce kuyuya bir ip atıp onu kurtarmışlar. Bir ip onu bağlamış. Daha sonra başka bir ip onu kurtarmış. Benzer şekilde, hem esaretin hem de özgürlüğün nedeni yalnızca zihindir. Anahtarı sola çevirdiğimizde kapıyı kilitleyebiliyoruz; sağa döndürdüğümüzde kapının kilidini açıyoruz. Ama anahtar aynı kalıyor. Onu nasıl kullanacağımız, kapının kilidini açıp açmayacağımızı belirler. Benzer şekilde, hem esaretin hem de özgürlüğün nedeni yalnızca zihindir. Üzüntülerimizin çoğu yanlış anlamalardan kaynaklanmaktadır.

Allah evrende her şeye kendi yerini belirlemiştir. Büyük ya da küçük yoktur. Herkesi Tanrı olarak görün ve ona saygı gösterin. Bu eşitlik vizyonuna ihtiyacımız var. Bu aynı zamanda Navaratri ile ilişkilendirilen ritüellerin arkasındaki mesajdır. Navaratri Dönemi, her şeyi Evrensel Ana gözüyle görmek, sevmek ve hizmet etmektir.

İçimizdeki doğru bilgiyi uyandırmamız gerekiyor. Kutsal yazılarla ilgili bilgi edinmemiz ve bu öğretileri yaşamımızda uygulamamız gerekir. İlahi lütuf hepimizi kutsasın.